Kur'an'ın Tarihi, Nüzulü ve Ana Konuları

Yeni bir cihaz aldığında iki şeye ihtiyacın olur: cihazın kullanım kılavuzu ve onu kullanmayı bilen birinin gösterdiği yöntem. Kılavuz temel bilgiyi verir; kullanan kişi ise o bilginin nasıl uygulanacağını gösterir. İslam'da da buna benzer bir düzen vardır. Dinin temel kaynakları ikidir: Kur'an ve sünnet. Bu konuda iki kaynağı, sünnetin türlerini ve Kur'an'ın hangi ana konuları işlediğini öğreneceksin. Sınavda asıl iş, verilen bir ayetin ya da örneğin hangi başlığa girdiğini bulmaktır.

İslam'ın iki temel kaynağı

Kur'an-ı Kerim, Müslümanların inandığı Allah kelamıdır. "Kur'an" sözcüğü "okunan" anlamına gelir. Kur'an'ın başka adları da vardır. Bunlardan biri furkandır: doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayıran demektir. Furkan adı Kur'an'da şöyle geçer: "Âlemlere bir uyarıcı olsun diye kuluna Furkân'ı indiren Allah'ın şanı yücedir." (Furkân 25:1). Bakara 2:185'te de Kur'an'ın "hak ile batılı birbirinden ayırmanın apaçık delilleri" olduğu söylenir.

Kur'an aynı zamanda yol göstericidir. Bakara suresinin başında şöyle denir: "Bu, kendisinde şüphe olmayan kitaptır. Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için yol göstericidir." (Bakara 2:2). Yani Kur'an inanç, ibadet ve ahlak konusunda insanlara rehberlik eden temel kaynaktır.

Sünnet ise Hz. Muhammed'in (s.a.v.) sözleri, davranışları ve onayladığı uygulamalardır. Peygamber, Kur'an'ı insanlara açıklamak ve uygulamasını göstermekle görevlendirilmiştir. Bu görev Nahl 16:44'te şöyle anlatılır: "İnsanlara, kendilerine indirileni açıklaman ve onların da (üzerinde) düşünmeleri için sana bu Kur'an'ı indirdik."